In aanloop naar de feestdagen zet ik graag wat andere levensgenieters in de kijker om hun feesttradities te leren kennen. Neem mee een kijkje in hun keuken (en die van hun familie) en ontdek hoe zij de mooiste tijd van het jaar doorbrengen, welk gerecht zeker niet mag ontbreken en welke tradities ze graag in ere houden.
Vandaag deelt Joeri Sterkcx zijn feesttradities. Ik volg Joeri al enkele jaren op Instagram, en daar kan je niet naast zijn liefde voor zoet kijken. Het was dan ook geen verrassing dat Joeri samen met compagnon Filiep in de zomer met een ambachtelijk ijssalon in Brugge begon. Ik heb voorlopig nog niet de kans gehad om te gaan proeven, maar dat staat sowieso op mijn planning voor de komende weken. Ik hou van Frisson’s authentieke verhaal én de originele ijssmaken die daarbij komen. Want zeg nu zelf, sinaasappel stracciatella, peperkoekcrème en cosy crumble: dat spreekt toch tot de verbeelding? Benieuwd wat deze foodie in hart en nieren zoal gepland heeft voor het eindejaar.
“Voor mij begint de feestperiode altijd met het zetten van de boom. Vroeger was dat een vast ritueel, ergens tussen de verjaardag van Sinterklaas en mijn eigen verjaardag. Hoe ouder ik word, hoe vroeger de boom in huis verschijnt, alsof ik ieder jaar een stuk extra magie wil binnenhalen.
Bij mijn ouders was kerst pas compleet op kerstavond. Na de avondmis kwam ‘het kinneke’ pas in zijn bakske vol stro te liggen. Met de jaren is dat moment van de avondmis vervangen door het uitdelen van de cadeaus. Deze kopen we door middel van namen trekken, waarbij we minstens tien keer de overzichtslijst kwijtspelen, bewust of onbewust…
Een nieuwe traditie die ik voor mezelf in het leven heb geroepen, is dat mijn kerstcadeau naar een organisatie gaat die zich inzet voor anderen. Op deze manier vind ik dat ik de boodschap van ‘warmte’ en ‘zorgen voor’ van deze maand waar maak. Kerst is anderen ook een fijne tijd bezorgen.
Een traditie die ik de laatste jaren heb ontwikkeld, is rondsnuisteren in kringwinkels op zoek naar retro versiering. Niet alleen in kringwinkels vind ik die retro rode kerstballen en kitsch ster terug, ook in de kelder van mijn ouders: hun kelder staat vol kerstversiering van vele jaren, bijna alsof de geschiedenis van Kerstmis daar bewaard wordt. En net die voorraad zorgt ervoor dat de kerstmagie altijd een verhaal meedraagt. Zoals nu in ons ijsatelier Frisson de retro rode kerstballen van mijn oma zaliger liggen te schitteren. Een warme herinnering die nu in het Venetië van het Noorden, bij Frisson, schittert.
Als ik dan even stilsta bij tradities, dankjewel Annelies, ontdek ik dat ik er toch een aantal heb. Zo is eindejaar zonder de zwevende engel, ooit gemaakt door één van mijn kinderen, ook geen optie. Die engel is dit jaar officieel antiek. Dat zegt iets over de leeftijd van de maker en de mijne.
Kerstavond blijft heilig bij mijn ouders. Iedereen rond de tafel, een maaltijd met gerechten waar ze soms dagen aan gewerkt hebben en als afsluiter een dessertenbuffet waar je eigenlijk geen plaats meer voor hebt, maar toch van geniet. Altijd aanwezig: een ‘gateau’ om u tegen te zeggen. Vroeger aten we daarvan nog vier dagen na kerst een stuk als ontbijt. Het is daar dat ik mijn passie voor zoet en zoeter erfde. Het dessertenbuffet nemen we nu stap voor stap over, al blijft een homemade ‘gateau’ van oma altijd aanwezig.
Als we het ouderlijk huis ooit gaan moeten opruimen, gaan we schatten van menu’s vinden van de kerstmaaltijden. Een menukaart op A4, gemaakt door oma, met ergens een schrijffout en elk jaar iets meer van haar illustratiekunsten erbij. Na het feest noteren mijn ouders erop wat superlekker was, wat volgende keer anders mag, het gewicht van de kalkoen, de baktijd, en natuurlijk het weer van de dag. Ik vermoed dat we daar ooit uren in gaan kunnen lezen en herinneringen ophalen.
Die herinneringen, de geur van versiering en de heerlijke chaos van tradities maken de feestdagen voor mij.”
0 reacties