In aanloop naar de feestdagen zet ik graag wat andere levensgenieters in de kijker om hun feesttradities te leren kennen. Neem mee een kijkje in hun keuken (en die van hun familie) en ontdek hoe zij de mooiste tijd van het jaar doorbrengen, welk gerecht zeker niet mag ontbreken en welke tradities ze graag in ere houden.
Vandaag is het de beurt aan Elisa. Zij deelt op haar Instagramaccount Italians in Belgium de kijk van een ingeweken Italiaanse op ons Belgenlandje. En dat levert verrassend entertainende content op. Boterhammen bij de lunch, onverstaanbare stopwoordjes (‘abaja’) en onze uitbundige festivalcultuur: het passeert allemaal de revue. Heerlijk om te zien hoe iemand uit een ander land die typische Belgische gebruiken beleeft. Ik ben dan ook heel erg benieuwd hoe Elisa de feestdagen doorbrengt, en hoe ze die verschillende invloeden samenbrengt.
“De feestperiode is voor mij altijd een mengeling van culturen geweest. Veel mensen weten dat ik een Italiaanse ben die sinds 2017 in België woont, maar ik heb eigenlijk ook Poolse roots. En dat zie je meteen aan mijn kersttafel: een combinatie van Italiaanse warmte, Poolse tradities en de Belgische gezelligheid waar ik intussen zo van ben gaan houden. Ik zeg vaak dat mijn kersttafel mijn leven weerspiegelt: een beetje onverwacht, multicultureel en altijd rond goed eten opgebouwd.
Omdat mijn mama Pools is, worden onze feestdagen vanzelf een mooie mix van onze achtergronden, tradities en smaken. Polen heeft heel specifieke kerstgewoontes, maar eentje steekt er voor mij altijd bovenuit: de lege stoel. Poolse families dekken een extra plaats aan tafel, helemaal klaar voor wie onverwacht zou aankloppen of voor wie de feestdagen alleen zou moeten doorbrengen. Het is een stille maar krachtige herinnering dat niemand zich alleen hoeft te voelen en dat er altijd plek is voor één extra persoon. Ik vind dat zo’n ontroerend mooi gebaar.
Maar goed, laten we eerlijk zijn: uiteindelijk draait het toch vooral om het eten. Onze kerstmenu’s zijn altijd een bont geheel: mooi opgemaakte schotels met Italiaanse hammen en kazen, hapjes die nog warm uit de oven komen, potjes met typische Poolse dips, schalen romige Italiaanse zelfgemaakte lasagne, delicate Poolse pierogi en bietensoep… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Op papier lijkt het chaos, maar in realiteit is het een zalig, geurig geheel dat iedereen blij maakt. En natuurlijk wordt alles vergezeld door heerlijke Italiaanse wijn (uiteraard uit onze streek, Valtellina). In mijn familie is alles bovendien zelfgemaakt: voorverpakte kerstgerechten komen er bij ons niet in.
En dan: dessert. Het voorbije jaar maak ik vaak een taart op basis van pandoro, banketbakkersroom en rood fruit. Zo simpel dat ik het bijna niet durf toe te geven, maar het blijft een echte showstopper.
Na alle schotels, gesprekken en het nodige volume – we blijven tenslotte Italianen – komt het volgende belangrijke moment: de koffie. En vanaf dat moment schakelen we over naar de Belgische traditie: met chocolades en natuurlijk Gentse cuberdons, waar mijn familie gek op is. Ze weten het nog niet, maar dit jaar breng ik kilo’s mee, samen met een grote doos pralines.
Voor wie nog een gaatje heeft, sluiten we af met Italiaanse digestieven zoals grappa, génépi of huisgemaakte limoncello. En de laatste tijd staat er ook vaak een Belgische vanillejenever tussen: mijn mama giet die graag in haar koffie (ik weet niet of de Belgen daarmee akkoord gaan, maar volgens mij bestaat die gewoonte wel ergens?).
De kerstdagen zelf zijn altijd heel bijzonder voor ons, maar de laatste jaren heb ik een extra traditie toegevoegd: in de weken voor Kerst bak ik Zweedse kaneelbroodjes voor mijn buren. Het huis vult zich meteen met die typische feestgeur en ik vind het heerlijk om iets kleins voor anderen te doen.
En dan is er nog een traditie die mijn partner en ik ondertussen koesteren: ons jaarlijkse bezoek aan de Gentse kerstmarkt. Daar halen we warme chocolademelk (of een ‘Italiaanse koffie’, iets wat ik pas leerde kennen toen ik naar België verhuisde: koffie met Amaretto en slagroom!), wat koekjes (vooral die versgebakken kokoskoekjes op de Korenmarkt, ik word daar echt wild van) én een nieuwe kerstpuzzel. Thuis spreiden we die helemaal uit en laten we ze de volledige feestperiode liggen. Soms zetten we ons bewust even neer om eraan te werken; andere keren voegen we gewoon een stukje toe terwijl we voorbij lopen, tijdens het ontbijt of terwijl er een film opstaat. Het vertraagt alles en geeft zo’n heerlijk rustgevend gevoel. Ons doel: de puzzel afkrijgen voor de feestdagen voorbij zijn.
Voor mij draait Kerst niet om perfectie of strakke routines. Het gaat om tradities samenbrengen, vertragen en momenten creëren die warm, betekenisvol en gedeeld aanvoelen, ongeacht waar ’thuis’ op dat moment is. Soms is dat Italië, soms België, soms met een tafel vol mensen, en soms gewoon mijn partner en ik. Maar altijd, echt altijd, is het een bijzondere periode.”
Benieuwd naar meer Italians in Belgium?
- Instagram Italians in Belgium
- Website Italians in Belgium (met de leukste Italië x België kerstcadeautjes!)
0 reacties