Zilt, zoet, fris en vullend: deze pasta met scampi en venkel scoort op alle vlakken. Toen ik het recept voor de eerste keer probeerde, ontbrak er een fris element en vond ik de textuur niet helemaal juist. Door op het einde kerstomaten door de pasta te roeren, is het...
De zon op mijn snoet... Meer heb ik niet nodig om een uurtje te ontspannen. De tuinkussens zijn weer van de zolder gehaald, een potje druifhyacinten siert de tafel op ons balkon en Rupert, onze kat, ligt uren aan de omheining naar de vogels te turen. De lente hangt in...
Deze perencake met Griekse yoghurt, amandelen en bruine suiker is de ideale oppepper voor sombere wintermaanden. Met zijn vederlicht kruim, aromatische peren en krokante korst maakt hij van een doordeweeks kopje koffie een echt verwenmoment. De specerijen zorgen voor...
Het schrijven lukt niet. Ik tokkel wel wat letters op het scherm, maar het is niet wat er in mijn hoofd zit, niet wat ik wil zeggen. Mijn gedachten vormen een ondoordringbaar geheel, onmogelijk om het begin te vinden in de wirwar van draadjes. Alles lijkt net niet...
De winter trapt nog steeds wild om zich heen. Gisteren had ik nog een lentegevoel, vandaag lijken de dagen weer op te gaan in een niet aflatend grijs. Mijn huisgenoten worden één voor één verkouden, en spijtiggenoeg kan ik zelf ook niet ontsnappen. Maar niets dat een...
Robuust, troostend en gebalanceerd: de belangrijkste eigenschappen van mijn nieuw recept. Deze koteletten met witte wijnsaus en spekjes zijn alles wat je van een herfstgerecht verwacht. De smaken zijn rechttoe rechtaan, zonder gedoe, zonder opsmuk. Het zalvende van de...
Heb jij dat ook soms, zo van die dagen dat je álles zou opeten? Van een stukje kaas naar een warme chocomelk, van een kinder bueno naar (de bodem van) een grote zak chips? Ik ook! De laatste weken zijn er wel meer van die dagen. Ligt het aan de winter die nu wel érg...
Bontgekleurde bladeren kraken onder mijn voeten. De wind snijdt langs mijn gezicht. Een zweem van weemoed overvalt mij. Het lijkt al zo lang geleden dat ik door de tuin stoof, zonder kou te voelen, mijn hoofd leeg en mijn benen snel. Dat ik door het dorp fietste op...
De ochtend start nevelig. Het is nog donker als ik bruusk gewekt word en slaperig mijn ogen opensper. De stad lijkt stil; gedempte geluiden bereiken slechts traag ons huis en verstommen meteen in de zware lucht. Als ik naderhand op mijn fiets spring, branden de eerste...